Nagroda dla studentów kierunków architektonicznych uczelni wyższych organizowanego przez Związek Pracodawców Ceramiki Budowlanej przy współpracy Stowarzyszenie Architektów Polskich.
Jury tegorocznej edycji obradowało w składzie:
- Marek Chrobak, Przewodniczący Jury – Prezes SARP
- Daria Kieżun – SARP Oddział Wrocław
- Tomasz Konior – SARP Oddział Kraków
- Grzegorz Stiasny – SARP Oddział Warszawa
- Marek Furmańczyk – przedstawiciel Związku Pracodawców Ceramiki Budowlanej
Sekretarz organizacyjny konkursu Maria Kuryłowicz – SARP Oddział Warszawa
W kategorii Dom jednorodzinny, Sąd Konkursowy postanowił przyznać następujące nagrody:
I Nagroda w wysokości 5 000 zł oraz dwumiesięczny płatny staż w renomowanym biurze architektonicznym:
Agnieszka Kabała
za projekt „Ceglana wieża”
Uzasadnienie:
Nagrodę przyznano za niezwykłe poszukiwania formalne, które na nowo definiują tradycyjny materiał, jakim jest cegła ceramiczna, podnosząc go do rangi autonomicznego, współczesnego języka architektonicznego. Autorka pracy operuje tektoniką i plastyką materiału, odchodząc od traktowania murowanej ściany jedynie jako płaskiej osłony, a czyniąc z niej trójwymiarową, rzeźbiarską formę, która płynnie reaguje na wymagania funkcjonalne i kontekst otoczenia.
Sąd Konkursowy zwrócił szczególną uwagę na logiczne i konsekwentne rozwijanie geometrii budynku – od nowego zdefiniowania trójkątnego rzutu opartego na centralnym rdzeniu, po miękkie, zaoblone narożniki fasady. Taki zabieg nadaje wieży unikalną, organiczną sylwetkę, jednocześnie subtelnie otwierając osie widokowe i integrując obiekt z krajobrazem. Projekt doskonale godzi monumentalną masę ceramicznego muru z lekkością i transparentnością uzyskaną dzięki zastosowaniu zróżnicowanych wątków oraz głębokich, tektonicznych glifów okiennych.
Praca reprezentuje wysoką kulturę projektową, udowadniając, że rzemiosło budowlane i współczesna, awangardowa myśl architektoniczna mogą współistnieć w pełnej harmonii, tworząc architekturę o silnej tożsamości i doskonałych właściwościach ekologiczno-termicznych.
II Nagroda w wysokości 5 000 zł:
Natalia Dobrosińska oraz Mikołaj Stępień
za „Koncepcję domu jednorodzinnego”
Uzasadnienie:
Nagrodę przyznano za próbę stworzenia pasywnego modelu domu dostosowanego do gorącego azjatyckiego klimatu. Cegła użyta do kształtowania ścian i podłóg poprzez kreatywnie kształtowane ażury ścian zacienia wnętrz i współgra z materiałem roślinnym wypełniającym dachy, tarasy i wnętrza.
III Nagroda w wysokości 3 000 zł:
Alicja Smoczyk oraz Paweł Mordeja
za projekt „Między ścianami natury”
Uzasadnienie:
Nagrodę przyznano za niezwykle dojrzałą i poetycką próbę zatarcia granicy między architekturą a zastanym ekosystemem. Projekt w sposób bezkompromisowy rezygnuje z tradycyjnych kątów prostych na rzecz płynnych, organicznych linii ścian, które nie tyle narzucają się otoczeniu, ile elastycznie wpisują się w istniejący krajobraz i zieleń, zarówno skalą jak i formą.
Zastosowanie falujących, swobodnych przegród pozwoliło na naturalne wydzielenie stref prywatności wewnątrz domu bez konieczności domykania planu drzwiami czy sztywnymi ścianami działowymi. Sercem kompozycji staje się salon, który przenika się z otaczającym ogrodem. Na szczególną uwagę zasługuje unikalny charakter trójwarstwowej elewacji wykonanej z cegieł klinkierowych, ułożonych konsekwentnie pod kątem 45 stopni. Zabieg ten nadaje fasadzie niezwykłą plastyczność, generując dynamiczny światłocień reagujący na porę dnia i kąt padania promieni słonecznych. Praca wykracza poza standardowo rozumianą estetykę – celowo pozostawione w strukturze muru szczeliny i nisze stają się integralną częścią lokalnego ekosystemu. Projekt stanowi wzorcowy przykład architektury bionicznej, w której rzemiosło murarskie spotyka się z głębokim szacunkiem dla natury, tworząc przestrzeń o unikalnych walorach estetycznych, funkcjonalnych i ekologicznych.
Wyróżnienie specjalne:
Stanisław Kruszewski
za projekt „Dom, który znika”
Uzasadnienie:
Poszukiwanie sposobów na redukcję skali i wręcz wtopienie projektowanej architektury w naturalny krajobraz zostało zauważone i docenione przez jury. Użycie cegły jako materiału, który nie dość, że jest bliski naturze, to czyni architekturę trwałą, ludzką i przyjazną. Nagrodzono projekt ceglanego domu, który wyrasta ze górskiego zbocza sprawiając wrażenie, jakby był jego częścią.
W kategorii Budownictwo przyszłości, Sąd Konkursowy postanowił przyznać następujące nagrody:
I Nagroda w wysokości 5 000 zł oraz dwumiesięczny płatny staż w renomowanym biurze architektonicznym:
Alicja Smoczyk
za projekt „Biblioteka Mickiewicza”
Uzasadnienie:
Nagrodzona praca ujmuje poprzez prostotę idei, w której przyszłość może być już dziś. Połączenie cyfrowej precyzji i tradycyjnego materiału pozwoliło stworzyć interesujący element helioplastyki projektowanej fasady. Zastosowanie mechanizmu kinetycznego ceglanych elementów poprzez algorytmicznie sterowaną podkonstrukcję pozwala uzyskać dowolny obraz czy wizualny komunikat. Precyzyjne programowanie cienia ruchomych elementów pozwala przetworzyć płaski obraz na przestrzenna kompozycję elewacji. Proponowane rozwiązanie to nie tylko pomysł na sztukę w przestrzeni publicznej, ale możliwa alternatywa dla krzykliwej reklamy zewnętrznej. W efekcie powstaje napięcie między trwałością cegły a zmiennością przekazu: materiał kojarzony z ciężarem, pamięcią i rzemiosłem zostaje użyty jak dynamiczne medium informacji. To projekt, który nie epatuje pozornym wizjonerstwem, ale przekonuje, że przyszłość oparta o tradycję, a wzbogacona o współczesną wiedzę i technologię mogłaby wydarzyć się już dziś. Z zyskiem dla otaczającej nas przestrzeni.
II Nagroda w wysokości 5 000 zł:
Agata Stasiurka
za projekt „Cyrkularne osiedle pokopalniane”
Uzasadnienie:
Nagrodę przyznano za próbę stworzenia scenariusza przyszłości dla terenów pokopalnianych. Snując wizje zrównoważonego - cyrkularnego osiedla, które ma zastąpić nieczynna kopalnię oprócz wszelkich cyrkularnych udogodnień nie zapomniano i o cegle, charakterystycznym tradycyjnym materiale górniczych obiektów. W ten sposób inspiracja tradycją staje się podstawą poszukiwania rozwiązań dla przyszłości.
III Nagroda w wysokości 3 000 zł:
Mikołaj Frydrychowicz
za projekt „Modernizacja Retkinii”
Uzasadnienie:
Architektura blokowisk staje się dziś i będzie w przyszłości ogromnym wyzwaniem. Poszukiwanie sposobów na modernizację, rewitalizację, ale też re- humanizację osiedli z wielkiej płyty coraz bardziej absorbuje współczesnych architektów. Dlatego jury doceniło te działania w pracy MODERNIZACJA RETKINI. Uzupełnienie istniejącej zabudowy zewnętrznymi przestrzeniami balkonów i logi znakomicie podnosi komfort mieszkańców a użycie cegły nadaje architekturze ludzki wymiar.
Wyróżnienie specjalne:
Daria Kowalczyk oraz Bartosz Mądro
za projekt „CLAYmate”
Uzasadnienie:
Jury postanowiło wyróżnić koncepcję ceramicznego, industrialno-modernistycznego kompleksu kamienic ze względu na zastosowanie cegły nie tylko jako materiału budowlanego, ale też architektonicznego środka wyrazu.
W projekcie autorzy, poprzez wykorzystanie różnych wiązań i układów na fasadzie, zwrócili uwagę na swobodę aranżacji oraz możliwości w zakresie tworzenia detali, jakie daje różnorodność faktur i kolorów cegieł. Praca uwzględnia też aspekty zrównoważonego budownictwa, wykorzystując właściwości fizykochemiczne materiału, ze szczególnym uwzględnieniem efektywności energetycznej budynku.
Decyzją Sądu Konkursowego nagrodę specjalną „Zrównoważone Budownictwo Ceramiczne” postanowiono przyznać jednej wybranej pracy:
Nagroda Specjalna Zrównoważone Budownictwo Ceramiczne
Damian Bus
za projekt „Dom Termitiera”
Uzasadnienie:
Praca „Dom Termitiera” stanowi wartościową próbę przełożenia mechanizmów występujących w przyrodzie na język współczesnej architektury zrównoważonej. Jej istotą jest biomimikra rozumiana nie jako powierzchowne naśladowanie formy termitiery, lecz jako wykorzystanie jej logiki działania: samoregulacji, wentylacji, stabilizacji temperatury i oszczędnego gospodarowania energią.
Termitiera staje się tu nie tylko inspiracją formalną, ale modelem inteligentnego środowiska życia, w którym komfort użytkownika wynika z harmonii między konstrukcją, klimatem i naturą. Dom został pomyślany jako układ, w którym energia, woda, materiały i powietrze pozostają w kontrolowanym, możliwie zamkniętym obiegu. Poprzez tę analogię zrównoważony rozwój rozumiany jest jako zasada organizującą cały budynek, a nie jedynie jako dodatek technologiczny.
W imieniu Jury:
arch. Maria Kuryłowicz
Sekretarz organizacyjny konkursu
| Organizator Konkursu: | Patron medialny Konkursu: | |
![]() |
![]() |













